Kanayan bir yürek ve işte aşikar Yalnızlık..

Konuşamayan, dile gelemeyen duyguların sesi..
Ayrılığın, yalnızlığın, sessizliğin ve sensizliğin nicesi..
HALT işlemiştir onun yanında;

Uzanan eller var..

Tutuklandım, gönlün mahseninde boş bakar gözlerim..
Yoksun, susukunum; umutlarım hazan yaprakları gibi, tutmaz ellerim..
Çaresizliğimle ışığına susamış bir ben var tenimde..
Yalnızlığın mührü, kopmayan zincirlerle sarılı burukluk var kalbimde..

Yalnızlığın kendini karanlıklarda gizlediği zaman!..

Gidişin içimi böldü, yokluk içinde bir ben..
Muhtac oldugum gözlerin yok, yalnızlık içindesin sen..

Yalnızlığın kendini kırdıgı zaman..

Atılmış bir köşede yatar, masum duyguların habercisi..
Yokluk basına garkolmuş, sefil bir halde uzanır kalbin dilcisi..

Olmaması gereken yerde;

Yalnızlığın kendini susturduğu zaman..