Hüzün!
14 Mar 2011 Yorum yapın
Nereden gelirsin bilmem ki!
Yine kırıp döküp savurursun beni.
Zamansız sancılanan kır çiçeği gibi, neremde yurt kurdun bilinmezsin ki.
Hüzün!
Seherde esen masum yel gibi.
Dokunursun yürek acılarıma.
Son yaprağı kalmış bir ağaç gibi, sallanır durursun dalımda.
Hadi git buralardan hiç üzülme
Belki ardından yine hüzün olurum.
Like this:
One blogger likes this post.
Son Yorumlar